Wojciech Wójcik doskonale operuje klimatem. Duszna atmosfera, poczucie zagrożenia, nieustanne napięcie – wszystko to sprawia, że książkę czyta się z rosnącym niepokojem. A kiedy wydaje się, że już wszystko zaczyna się układać… autor wyciąga kolejnego asa z rękawa. I robi to z precyzją godną najlepszych mistrzów gatunku.
Są książki, które czyta się jednym tchem, i są takie, które zostają z czytelnikiem na długo po "przerzuceniu" ostatniej strony. „Odmęty śmierci” autorstwa Wojciecha Wójcika należą zdecydowanie do tej drugiej kategorii. To nie jest zwykły kryminał – to historia, która wciąga, oplata, a potem już nie chce wypuścić. I powiem wprost: to moje kolejne spotkanie z twórczością tego autora, które tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że mamy do czynienia z pisarzem o wyjątkowym wyczuciu napięcia i ludzkich emocji.
Wojciech Wójcik po raz kolejny udowadnia, że potrafi stworzyć historię, która nie tylko intryguje, ale też zmusza do myślenia. „Odmęty śmierci” to opowieść o tajemnicach, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego… a jednak uparcie wypływają na powierzchnię. I to w najmniej oczekiwanym momencie.
Punktem wyjścia jest śmierć Krystyny Kalinowskiej – samotnej wdowy, której życie już na pierwszy rzut oka wydaje się naznaczone cieniem przeszłości. Jednak to dopiero początek. W tle pojawia się historia sprzed trzydziestu lat, zaginięcie męża Juliana i legenda o pustej trumnie. Brzmi jak klasyczna zagadka? Nic bardziej mylnego. Autor nie idzie utartymi ścieżkami. On buduje wielowarstwową opowieść, w której każda odpowiedź rodzi kolejne pytania.
Największą siłą tej książki jest sposób prowadzenia narracji. Wojciech Wójcik nie daje czytelnikowi chwili wytchnienia. Przeskakujemy między wątkami, poznajemy kolejne elementy układanki, ale zamiast prostego obrazu dostajemy coraz bardziej skomplikowaną mozaikę. I właśnie w tym tkwi geniusz tej historii – odkrywanie jej to prawdziwa literacka podróż, która na zawsze pozostaje w czytelniczej psychice.
Nie sposób nie wspomnieć o postaciach. Laura – wnuczka zamordowanej Krystyny – to bohaterka, z którą łatwo się utożsamić. Jej ciekawość, niepokój i determinacja w odkrywaniu prawdy sprawiają, że czytelnik mimowolnie staje się częścią tej historii. Towarzyszymy jej w odkrywaniu kolejnych sekretów i czujemy narastające napięcie. Z kolei postać psychiatry Michała Tracza wnosi do fabuły element niepokoju i tajemnicy. Szpital psychiatryczny nie jest tu tylko tłem – to niemal osobny bohater, miejsce, gdzie granica między rzeczywistością a obłędem zaczyna się zacierać.
Wojciech Wójcik doskonale operuje klimatem. Duszna atmosfera, poczucie zagrożenia, nieustanne napięcie – wszystko to sprawia, że książkę czyta się z rosnącym niepokojem. A kiedy wydaje się, że już wszystko zaczyna się układać… autor wyciąga kolejnego asa z rękawa. I robi to z precyzją godną najlepszych mistrzów gatunku. Nie można też pominąć motywu wody, który przewija się przez całą historię. Szum, który doprowadza jednego z pacjentów do szału, staje się symbolem czegoś znacznie głębszego – traumy, wspomnień, których nie da się zagłuszyć. To jeden z tych elementów, które sprawiają, że książka działa nie tylko na poziomie fabularnym, ale też emocjonalnym.
Styl autora zasługuje na osobne uznanie. Jest dynamiczny, ale jednocześnie precyzyjny. Nie ma tu zbędnych opisów ani rozwlekłych dygresji. Każde zdanie ma swoje miejsce i znaczenie. Narracja prowadzona jest w taki sposób, że czytelnik cały czas czuje się zaangażowany. To nie jest bierne czytanie – to aktywne uczestnictwo w historii.
Warto też podkreślić, jak sprawnie Wojciech Wójcik buduje napięcie. Nie opiera się wyłącznie na nagłych zwrotach akcji, choć tych również nie brakuje. Prawdziwa siła tej książki tkwi w stopniowym odsłanianiu tajemnicy. To trochę jak schodzenie coraz głębiej pod wodę – z każdym krokiem robi się ciemniej, chłodniej i bardziej niepokojąco. „Odmęty śmierci” to książka, która pokazuje, jak cienka jest granica między prawdą a kłamstwem, między rzeczywistością a iluzją. To historia o rodzinnych sekretach, które potrafią przetrwać dekady i zniszczyć kolejne pokolenia. Ale to także opowieść o poszukiwaniu prawdy – nawet wtedy, gdy jej odkrycie może okazać się bolesne.
Nie mam wątpliwości, że "Odmęty śmierci" zasługują na miano NIK – Najlepszej Interesującej Książki. To jedna z tych pozycji, które nie tylko dostarczają rozrywki, ale też wzbogacają czyt-NIKową biblioteczkę o coś naprawdę wartościowego. To książka, do której się wraca – choćby myślami.
Podsumowując: jeśli szukasz kryminału, który wyróżnia się na tle innych, który nie boi się sięgać głębiej i zostawia po sobie trwały ślad – „Odmęty śmierci” są wyborem idealnym. To dowód na to, że Wojciech Wójcik doskonale wie, jak tworzyć niepowtarzalne historie. Historie, które nie tylko się czyta, ale które się przeżywa. I właśnie za to cenię jego twórczość najbardziej.
Książka pt. "Odmęty śmierci" ukazała się nakładem Wydawnictwa Zysk i S-ka
