„Asteriks u Reszehezady, tom 28” to kolejna podróż do świata, który od dekad udowadnia, że dobry komiks potrafi bawić niezależnie od wieku. Tym razem Asteriks, Obeliks i ich wierni przyjaciele opuszczają swoją galijską wioskę i ruszają w naprawdę daleką drogę. Cel? Indie! A wszystko za sprawą Kakofoniksa, którego śpiew – ku rozpaczy mieszkańców wioski – ma niezwykłą właściwość. Kiedy bard zaczyna śpiewać, zaczyna padać deszcz. W Galach jego talent traktowany jest raczej jak kara niż dar. W Indiach może jednak okazać się bezcenny.
I właśnie od tego pomysłu rozpoczyna się przygoda, w której nie brakuje humoru, absurdalnych sytuacji, charakterystycznych dla serii gagów oraz bohaterów, których po prostu nie da się pomylić z nikim innym. Asteriks i Obeliks wyruszają na ratunek księżniczce Reszehezadzie. W Indiach panuje susza. Brak deszczu oznacza katastrofę, a jeśli sytuacja się nie zmieni, piękna księżniczka ma zostać złożona bogom w ofierze, aby przebłagać ich gniew. Galowie nie zamierzają oczywiście biernie przyglądać się temu dramatowi. Razem z indyjskim fakirem podejmują wyprawę, której stawką jest życie księżniczki oraz przyszłość całego kraju.
Czytając ten album, miałem poczucie, że otrzymuję dokładnie to, czego oczekuję od dobrej historii z galijskimi wojownikami. Jest przygoda, jest humor, są charakterystyczne postacie, są niespodziewane zwroty wydarzeń i oczywiście jest ten specyficzny klimat, który sprawia, że do świata Asteriksa chce się wracać. Bo przecież Asteriks to nie tylko komiks. To kawał historii kultury popularnej.
Seria stworzona przez Renégo Goscinny'ego i Alberta Uderzo po raz pierwszy pojawiła się w 1959 roku na łamach magazynu „Pilote”. Od tamtej pory minęły dziesięciolecia, a sprytny Asteriks, potężny Obeliks, Panoramiks, Kakofoniks i cała reszta mieszkańców galijskiej osady wciąż potrafią zdobywać kolejne pokolenia czytelników. I właśnie to uważam za jedną z największych sił tego cyklu. Możemy znać tych bohaterów od lat, możemy pamiętać ich wcześniejsze przygody, możemy doskonale wiedzieć, czego spodziewać się po Obeliksie, kiedy na horyzoncie pojawia się coś, co przypomina mu o ukochanych dzikach. A mimo wszystko kolejne spotkanie z Galami nadal potrafi sprawić czytelniczą frajdę. „Asteriks u Reszehezady” zabiera nas jednak w miejsce, które pozwala odświeżyć formułę serii. Indie stają się tutaj niezwykle ciekawym tłem dla galijskiej wyprawy. Pojawiają się nowe postacie, nowe zwyczaje, nowa kultura i oczywiście nowe możliwości do żartów. Asteriks i Obeliks jako przybysze z odległej Galii mogą spojrzeć na ten świat z charakterystycznej dla siebie perspektywy. Dzięki temu mamy okazję obserwować zderzenie różnych światów, temperamentów i sposobów myślenia. I właśnie tutaj świetnie działa humor. Nie trzeba przecież wielkich filozoficznych wywodów, żeby dobrze się bawić. Wystarczy odpowiednio skonstruowana scena, charakterystyczny bohater, celny dialog albo sytuacja, która wymyka się spod kontroli. A w świecie Asteriksa wymykanie się spod kontroli jest właściwie codziennością.
Szczególnie kiedy w pobliżu znajduje się Obeliks. Nie będę zdradzał kolejnych elementów fabuły, bo w przypadku takiej historii największą przyjemność daje samodzielne odkrywanie kolejnych wydarzeń. Mogę jednak powiedzieć jedno – ta podróż naprawdę potrafi wciągnąć. Jest w niej lekkość, dynamika i poczucie przygody, które sprawiają, że kolejne strony przewracamy z uśmiechem.
Warto również docenić fakt, że album nie próbuje na siłę udawać czegoś, czym nie jest. To przede wszystkim komiks przygodowy i humorystyczny. Ma bawić, dostarczać emocji i zabierać czytelnika do świata, w którym wyobraźnia nie zna granic. I robi to bardzo dobrze. Ale podczas lektury „Asteriksa u Reszehezady” nie sposób nie zwrócić uwagi na jeszcze jeden element – warstwę graficzną. I tutaj pozostaję w pełnym zachwycie wobec kunsztu tworzenia rysunków.
Komiks ma w sobie tę niezwykłą cechę, dzięki której już samo oglądanie kolejnych kadrów sprawia przyjemność. Bohaterowie są wyraziści, sceny pełne szczegółów, a kolejne plansze potrafią zatrzymać wzrok na dłużej. Rysunki nie są jedynie ilustracją wydarzeń. One współtworzą atmosferę tej historii. Uwielbiam w komiksach właśnie takie momenty, kiedy można na chwilę odłożyć czytanie i po prostu przyjrzeć się kadrowi. Tutaj miałem takich chwil naprawdę sporo. Doceniam również sposób przedstawienia bohaterów. Asteriks ma swój charakterystyczny spryt, Obeliks pozostaje Obeliksem, Kakofoniks nadal potrafi przyprawić innych o ból głowy, a cała galeria postaci tworzy barwny, rozpoznawalny świat. To właśnie połączenie dobrego scenariusza i świetnej oprawy graficznej sprawia, że „Asteriks u Reszehezady” jest komiksem, który można nie tylko przeczytać, ale również oglądać.
Na uwagę zasługuje także nowe wydanie w twardej oprawie. Oprócz samego komiksu otrzymujemy ponad czterdzieści stron dodatków. I jest to bardzo przyjemny bonus dla tych, którzy lubią zajrzeć za kulisy powstawania swoich ulubionych historii.
Seria przetrwała zmianę pokoleń twórców. Po śmierci Renégo Goscinny'ego albumy tworzył Albert Uderzo, a od 2013 roku kolejne części powstają dzięki współczesnym scenarzystom i rysownikom. To ogromne wyzwanie, bo trudno przejąć serię tak mocno zakorzenioną w świadomości czytelników. A jednak Asteriks nadal żyje. Nadal podróżuje. Nadal wpada w kłopoty. Nadal razem z Obeliksem potrafi wywołać chaos. I nadal daje czytelnikom mnóstwo powodów do uśmiechu.
„Asteriks u Reszehezady, tom 28” to dla mnie kolejny dowód na to, że dobrze skonstruowana komiksowa przygoda nie ma terminu ważności. To historia dla tych, którzy znają Asteriksa od dzieciństwa, ale również dla czytelników, którzy dopiero odkrywają jego świat. Można czytać ją dla przygody, można dla humoru, można dla bohaterów, a można również dla przepięknych rysunków. Ja znalazłem tutaj wszystkie te elementy. Dlatego bez najmniejszego wahania dokładam ten album do swojej czyt-NIKowej biblioteczki. „Asteriks u Reszehezady, tom 28” zasługuje na miano NIK.
To komiks, który dostarcza rozrywki, zabiera w daleką literacko-graficzną podróż i przypomina, dlaczego bohaterowie stworzeni kilkadziesiąt lat temu wciąż mają swoje miejsce w sercach kolejnych pokoleń. A ja? Ja po prostu dobrze się bawiłem. I właśnie za takie czytanie lubię komiksy najbardziej.
Komiks pt. „Asteriks u Reszehezady, tom 28” dostępny jest tutaj

