Z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, że „Niespodziewany gość” to strzał w dziesiątkę. Dlatego z zachwytem, radością i dumą dodaję, że książka zasługuje na miano NIK – Najlepszej Interesującej Książki, wzbogacając tym samym czyt-NIKową biblioteczkę o kolejny mocny tytuł.
Agata Zamarska po raz kolejny udowadnia, że potrafi nie tylko snuć opowieść, ale przede wszystkim wciągać czytelnika w labirynt emocji, podejrzeń i niedopowiedzeń, z którego nie ma łatwej drogi wyjścia. „Niespodziewany gość” to książka, która od pierwszych stron ustawia czytelnika w roli kogoś więcej niż obserwatora – stajemy się uczestnikami gry, w której każda odpowiedź rodzi kolejne pytania, a każdy trop może być starannie zaplanowaną pułapką.
Jeden świadek. Zero dowodów. Tysiące kłamstw. Już samo to zestawienie brzmi jak zaproszenie do historii, w której nic nie będzie oczywiste. I rzeczywiście – Zamarska bardzo szybko pokazuje, że nie zamierza prowadzić nas prostą ścieżką. Luksusowa rezydencja, brutalne morderstwo małżeństwa Rokickich i nastoletnia córka, która jako jedyna „widziała” coś, czego nikt nie potrafi potwierdzić. To punkt wyjścia, który od razu budzi niepokój i uruchamia czytelniczą czujność.
Wiola – dziewczyna stojąca w centrum tego koszmaru – nie jest typową podejrzaną, jaką znamy z wielu kryminałów. I tu właśnie zaczyna się zabawa. Brak motywu, brak narzędzia zbrodni, brak jednoznacznych dowodów. A jednak coś nie daje spokoju, coś sprawia, że w głowie czytelnika zaczyna rodzić się niepewność. Czy naprawdę była tylko świadkiem? A może świadomie lub nie, jest kluczem do całej układanki?
Kiedy do sprawy rok po tragedii wchodzi psycholożka Alicja Nejman, historia nabiera zupełnie innego wymiaru. To już nie tylko śledztwo kryminalne, ale także gra psychologiczna, w której granica między prawdą a manipulacją zaczyna się niebezpiecznie zacierać. Alicja nie jest postacią papierową – jej własne problemy, wewnętrzne napięcia i emocjonalne rozchwianie sprawiają, że sama staje się częścią tej niepokojącej układanki. I trzeba przyznać, że to jeden z najmocniejszych elementów tej powieści.
Agata Zamarska bardzo świadomie buduje napięcie. Nie spieszy się. Nie daje łatwych odpowiedzi. Zamiast tego krok po kroku oplata czytelnika siecią wątpliwości, w której nawet najbardziej oczywiste fakty zaczynają tracić swoją pewność. To nie jest kryminał, który czyta się „na raz i zapomina”. To książka, która zostaje w głowie, zmusza do analizowania, wracania do scen, kwestionowania własnych wniosków.
Ogromnym atutem „Niespodziewanego gościa” jest atmosfera. Duszna, niepokojąca, momentami wręcz klaustrofobiczna – mimo że akcja rozgrywa się w przestrzeni, która z definicji kojarzy się z luksusem i bezpieczeństwem. Autorka świetnie wykorzystuje kontrast między pozornym spokojem a ukrytym złem, które czai się tuż pod powierzchnią. To właśnie ten dysonans sprawia, że emocje czytelnika są stale podkręcane.
Nie sposób nie docenić także konstrukcji intrygi. Agata Zamarska nie idzie na skróty. Zamiast prostego schematu „zbrodnia – śledztwo – rozwiązanie”, dostajemy wielowarstwową opowieść, w której każdy element ma znaczenie. Każda rozmowa, każdy szczegół, każde niedopowiedzenie może okazać się kluczowe. I choć momentami można odnieść wrażenie, że historia celowo nas zwodzi, to właśnie w tym tkwi jej siła.
To także powieść o ludzkiej psychice – tej kruchej, podatnej na manipulację i niejednoznacznej. Alicja jako psycholożka ma za zadanie dotrzeć do prawdy, ale sama zaczyna się w niej gubić. Czy Wiola mówi prawdę? Czy jej wspomnienia są wiarygodne? A może to wszystko misternie skonstruowana iluzja? Zamarska nie daje łatwych odpowiedzi, co tylko podnosi wartość tej historii.
Kolejne spotkanie z twórczością Agaty Zamarskiej to kolejna czytelnicza uczta, w której powinni wziąć udział wszyscy wytrawni miłośnicy kryminału i thrillera. To nie jest lektura dla tych, którzy szukają prostych rozwiązań i przewidywalnych zakończeń. To książka dla tych, którzy lubią być zaskakiwani, lubią czuć niepewność i nie boją się emocjonalnych rollercoasterów.
Z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, że „Niespodziewany gość” to strzał w dziesiątkę. Dlatego z zachwytem, radością i dumą dodaję, że książka zasługuje na miano NIK – Najlepszej Interesującej Książki, wzbogacając tym samym czyt-NIKową biblioteczkę o kolejny mocny tytuł.
Doceniam kreatywność autorki, która swymi powieściami konsekwentnie podnosi poprzeczkę polskiej literaturze gatunkowej. Widać tu dojrzałość pisarską, odwagę w prowadzeniu fabuły i świadomość tego, jak budować napięcie, które nie gaśnie po zamknięciu książki. To nie jest tylko historia do przeczytania – to doświadczenie, które się przeżywa. „Niespodziewany gość” zostawia czytelnika z jednym podstawowym pytaniem: jak dobrze naprawdę znamy ludzi, których uważamy za niewinnych? I być może właśnie dlatego ta książka działa tak mocno – bo nie pozwala nam ufać nawet własnym przekonaniom.
Książka pt. "Niespodziewany gość" ukazała się nakładem
