Przyznam Wam coś szczerze – dawno nie miałem takiego poczucia, że książka „gra” w mojej głowie. Że widzę sceny jak teledyski. Że słyszę muzykę między wersami. Mina Finch ma niezwykły dar tworzenia atmosfery. Każda scena jest przemyślana, dynamiczna, pełna emocji. Tu nie ma przypadkowych momentów.
Są takie powroty, które nie zaczynają się od pierwszego zdania, ale znacznie wcześniej – gdzieś pomiędzy wspomnieniem poprzedniej historii a cichą ekscytacją, która rośnie z każdym kolejnym spojrzeniem na okładkę. To ten moment, kiedy wiesz, że za chwilę znowu wejdziesz do świata, który już raz Cię pochłonął. Świata, który nie chce puścić. I właśnie z takim uczuciem sięgnąłem po „Klątwę świateł. K-Pop Academy. Tom 2” autorstwa Miny Finch.
To nie jest zwykła kontynuacja. To powrót do emocji, które wciąż gdzieś we mnie żyły po pierwszym tomie. Do bohaterów, których zdążyłem polubić, zrozumieć, a momentami nawet przejąć ich lęki i marzenia. To także powrót do miejsca, które pulsuje muzyką, energią i czymś znacznie bardziej niepokojącym – cieniem czającym się tuż za blaskiem reflektorów.
Już od pierwszych stron poczułem, że to nie jest historia, którą muszę sobie przypominać – ona po prostu wraca do mnie naturalnie, jakby nigdy mnie nie opuściła. Mina Finch ma niezwykłą umiejętność wciągania czytelnika w swoją opowieść bez zbędnych wstępów, bez dystansu. Tu wszystko dzieje się od razu – emocje, napięcie, klimat. I to właśnie sprawia, że ten powrót jest tak intensywny.
„Klątwa świateł” to historia, która nie tylko rozwija to, co już było, ale wynosi to na zupełnie nowy poziom. Bardziej mroczny. Bardziej osobisty. Bardziej poruszający. To powrót, który nie daje komfortu – zamiast tego oferuje coś znacznie cenniejszego: prawdziwe przeżycie. I przyznam szczerze – dokładnie takiego powrotu potrzebowałem.
Mina Finch nie tylko rozwija historię – ona ją podkręca, pogłębia i sprawia, że zaczynasz ją czuć całym sobą. Wracamy do K-Pop Academy – miejsca, gdzie muzyka spotyka się z czymś znacznie mroczniejszym. Z demonami. Z legendami. Z lękiem, który czai się tuż pod powierzchnią blasku reflektorów. A legenda o klątwie przestaje być tylko opowieścią…
I właśnie to uwielbiam w tej historii najbardziej – sposób, w jaki autorka bawi się kontrastem. Z jednej strony mamy świat sceny, świateł, występów, marzeń o wielkiej karierze. Z drugiej – mrok, niepewność, demony cienia i narastający strach. To nie jest tylko historia o idolach. To opowieść o tym, co kryje się za kulisami – w głowie, w sercu, w duszy.
Czytając tę książkę, miałem wrażenie, że stoję gdzieś obok bohaterek. Że słyszę ich oddechy, czuję napięcie, widzę drżenie dłoni przed wyjściem na scenę. Mina Finch pisze w sposób, który nie tylko opowiada historię – ona ją przelewa na czytelnika. I robi to z niesamowitą lekkością.
Ogromnym atutem tej części są relacje między bohaterkami. Hana, Nari i reszta zespołu AURA nie są tylko postaciami – to dziewczyny z krwi i kości. Zmagają się z własnymi lękami, słabościami, zazdrością, presją. I to właśnie ten moment, kiedy grupa zaczyna się rozpadać pod ciężarem strachu, jest jednym z najbardziej poruszających fragmentów książki.
I przyznam Wam coś szczerze – dawno nie miałem takiego poczucia, że książka „gra” w mojej głowie. Że widzę sceny jak teledyski. Że słyszę muzykę między wersami. Mina Finch ma niezwykły dar tworzenia atmosfery. Każda scena jest przemyślana, dynamiczna, pełna emocji. Tu nie ma przypadkowych momentów.
Zachwyca mnie też sposób, w jaki ta historia została zapisana na papierze. To nie jest tylko dobrze skonstruowana fabuła. To opowieść, w której czuć serce autorki. Widać jej pomysł, jej wizję, jej zaangażowanie. I to jest coś, czego nie da się podrobić. Podczas lektury wielokrotnie łapałem się na tym, że zwalniam. Że nie chcę czytać za szybko, bo nie chcę opuszczać tego świata. A jednocześnie – nie mogłem się oderwać. Ten paradoks to najlepszy dowód na to, jak bardzo ta książka wciąga.
„Klątwa świateł” ma w sobie wszystko, czego oczekuję od dobrej historii: emocje, napięcie, świetnie napisanych bohaterów, świat, który żyje i oddycha, oraz przesłanie, które zostaje w głowie na długo po zamknięciu książki. To historia o odwadze. O pokonywaniu własnych demonów. O tym, że prawdziwe światło nie pochodzi ze sceny, ale z wnętrza człowieka. I tak – nie mam żadnych wątpliwości: ta książka zdobywa należne miejsce na półce NIK – Najlepszej Interesującej Książki. Bo to nie jest tylko kolejna część serii. To rozwinięcie świata, który już wcześniej mnie zachwycił, ale teraz… teraz po prostu mnie pochłonął.
Jeśli pokochaliście pierwszy tom – ten będzie dla Was jak spotkanie ze starymi przyjaciółmi, które przeradza się w coś jeszcze głębszego. Jeśli dopiero zaczynacie swoją przygodę z K-Pop Academy – przygotujcie się na emocjonalny rollercoaster. A ja? Ja już wiem jedno – chcę więcej. I czekam. Bo takie historie nie zdarzają się codziennie.
Książka pt. „Klątwa świateł. K-Pop Academy. Tom 2” ukazała się nakładem Wydawnictwa Jaguar
