Muszę przyznać, że historia ukazana przez hiszpańskiego pisarza mocno mną wstrząsnęła. Niewyobrażalne jest to jak człowiek może być okrutny wobec innych. Poczucie władzy oraz pragnienie spełniania swoich fantazji nie może być osiągane poprzez krzywdę wyrządzaną drugiemu człowiekowi. „Piękna i bestia” to kolejna książka ilustrująca ogrom okropieństwa jakie zapisało się na kartach ludzkości.
Alberto Vazquez-Figueroa w książce „Piękna bestia” ukazuje prawdziwą historię Irmy Grese, jednej z najbardziej okrutnych i krwawych kobiet w historii ludzkości. Grese nadzorowała żeńskie bloki w obozie koncentracyjnym. Swą pozycję i władzę wykorzystywała w najokrutniejszy sposób. Nazywana Aniołem Śmierci, Jędzą z Belsen czy też Piękną Bestią była bezwzględnym katem.
Jej historię poznajemy z opowieści Violety Flores Anaya wieloletniej niewolnicy Grese. Anaya mając zaledwie dwanaście lat została jej seksualną niewolnicą. Do jej obowiązków należało nie tylko dbanie o porządek w domu Anioła Śmierci, czy też przygotowywanie posiłków. Co najgorsze dwunastolatka zmuszana była do spełniania jej fantazji seksualnych. Anaya wykonywała swe obowiązki w obawie przed wysłaniem jej matki i brata do obozu koncentracyjnego.
To, co przyprawia o złość, to świadomość, że historia ta jest prawdziwa. Na szczęście sprawiedliwość dosięgnęła Jędzę z Belsen. Po wojnie została osadzona i skazana na karę śmierci, „została powieszona za szyję, 13 grudnia 1945 roku, tuż po swoich dwudziestych drugich urodzinach”.
Alberto Vazquez-Figueroa ukazał historię kobiety bezwzględnej, historię, która wywołuje oburzenie. Grese jako dwudziestoletnia dziewczyna rozpoczęła „pracę” jako nadzorczyni w Auschwitz – Birkenau.
Muszę przyznać, że historia ukazana przez hiszpańskiego pisarza mocno mną wstrząsnęła. Niewyobrażalne jest to jak człowiek może być okrutny wobec innych. Poczucie władzy oraz pragnienie spełniania swoich fantazji nie może być osiągane poprzez krzywdę wyrządzaną drugiemu człowiekowi. „Piękna i bestia” to kolejna książka ilustrująca ogrom okropieństwa jakie zapisało się na kartach ludzkości. Warto aby mimo niechlubnych śladów na tych kartach nie zamazywać ich, lecz ku przestrodze, ukazywać następnym pokoleniom. Pytanie tylko, czy historie te będą dla nas ważną lekcją?
Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bellona.
