Czyt-NIK: „Sleyerówek” to Pana debiut literacki. Skąd wziął się pomysł, aby właśnie Sulejówek stał się miejscem, w którym zwyczajna codzienność spotyka się z demonami, potworami, legendami i innymi niezwykłymi zjawiskami?
Robert Sarnecki: Tu się urodziłem, wychowałem i jest to moje miejsce na Ziemi. Także było to jak najbardziej jedyne sensowne miejsce osadzenia akcji, która przecież dzieje się literalnie w tym mieście. Wiadomo można by było kombinować i przełożyć to na inną miejscowość, tylko pozostaje pytanie po co? Od zawsze siedziałem w klimatach szeroko rozumianej fantastyki, więc i włączenie tego typu tematyki samoistnie pojawiło się w moich pomysłach, z których finalnie powstała ta książka.
Czyt-NIK: Czy pracując nad „Sleyerówkiem”, prowadził Pan szczegółowe poszukiwania dotyczące historii, miejsc i lokalnych opowieści związanych z Sulejówkiem?
Robert Sarnecki: Oczywiście. Wiele rzeczy będąc mieszkańcem, który się tu wychował po prostu wiedziałem, ale im głębiej wchodziłem w fabułę oraz przeszłość tym więcej musiałem szperać. Okazuje się, że w internecie nie ma zbyt wiele informacji o wielu interesujących mnie rzeczach, a nawet są powielane dalej błędne. Jak choćby wielokrotnie pojawiająca się na różnych forach historycznych, jak i stronach tymże się zajmujących informacja o tym, że generał Werner von Fritsch zginął na Pradze. A zmarł w Sulejówku Miłosnej, co miało potem swoje konsekwencje, czyli z jednej strony zabito kogoś kto miał szansę obalić Hitlera, a z drugiej dokonano pacyfikacji Cechówki, Długiej Szlacheckiej, Zorzy i Miłosny mordując około stu osób.
Czyt-NIK: Co najbardziej zaskoczyło Pana podczas odkrywania materiałów, które później wykorzystał Pan w książce?
Robert Sarnecki: Mnogość ciekawych postaci i historii o jakich nikt nawet nie wspominał. Szkoda, że w szkołach nie uczy się historii tak by nawiązać także do wydarzeń mających miejsce w danej okolicy. Przez lata swego życia docierały do mnie różne interesujące informacje o moim mieście. Choćby mój tata opowiadał o paru ciekawych faktach, czy osobach, których imion i nazwisk oczywiście nie pamiętam, ale chętnie pogrzebię głębiej by zaspokoić swoją ciekawość, a może i skorzystać z tej wiedzy przy kolejnych tekstach.

